काठमाडौं । रवीन्द्र मिश्र कुनै बेला बीबीसी नेपाली सेवामा जागिर खानुहुन्थ्यो ।
बीबीसीमा जागिर खाँदा रवीन्द्र मिश्र निक्कै खरो पत्रकारको रुपमा प्रस्तुत हुनुहुन्थ्यो । उहाँले गर्ने प्रश्नले नेताहरुलाई आच्छु आच्छु पार्दथ्यो । कतिपयको मानमर्दन गर्ने गरी प्रश्न गरेर मिश्र हुर्मत लिनुहुन्थ्यो ।
उहाँका समर्थक पत्रकार हुनु त रवीन्द्र मिश्र जस्तो हुनु भन्थे । अनि आलोचकहरु दम्भी र घमण्डी भन्थे ।
तिनै रवीन्द्र मिश्र बीबीसीको जागिर छाडेर नेपालको राजनीतिको फोहोर स्वाट्टै बढार्ने भन्दै राजनीतिमा प्रवेश गर्नुभयो । मिश्रले नयाँ पार्टी खोल्नुभयो ।
रवीन्द्र मिश्रले साझा पार्टी गठन गर्नृुभयो । पछि विवेकशील पार्टी पनि उहाँको पार्टीमा मिसियो र विवेकशील साझा पार्टी बन्यो ।
मिश्र आफ्नो पार्टी बाहेक अरु सबैलाई खत्तम ठान्नु हुन्थ्यो । आफू बाहेक सबैलाई भ्रष्ट भन्नु हुन्थ्यो । आफूलाई अति प्रजातान्त्रीक ठान्नु हुन्थ्यो । आफू बाहेक सबैलाई निरंकुश मान्नु हुन्थ्यो ।
उहाँको कुराले युवा जमातलाई केही आकर्षित गरायो । यो पार्टीले चाहीँ केही गर्छ कि क्याहो भन्ने बनायो । काठमाडौंका युवामा सो पार्टी प्रतिको क्रेज जस्तो देखियो ।
पार्टी गठन भएपछि काठमाडौं महानगरपालिकामा चुनाव लडेकी रञ्जु दर्शनाले ठूला भनिएका एमाले र कांग्रेसलाई राम्रै चुनौति दिनुभयो । तर जित्न सक्नु भएन । रवीन्द्र मिश्र संसद्को चुनाव आफैँ लड्नु भयो । उहाँले पनि चुनाव जित्न सक्नुभएन ।
बैकल्पिक शक्ति बनाउने एमाले कांग्रेसलाई चुनौति दिने भनेर आएको मिश्रको पार्टी टिक्न सकेन । विभाजित भयो । आरोप, प्रत्यारोप, मुद्दा मामिला जस्तो खेलमा लाग्यो । राजनीतिको फोहोर सफा गर्न भनेर आएको पार्टी आफैँ राजनीतिको फोहोरी दलदलमा फस्यो ।
प्रश्न सोध्ने ठाउँबाट जवाफ दिने ठाउँमा पुग्नु भएका मिश्र टिक्न सक्नु भएन । पार्टी अध्यक्ष भएर पार्टी चलाउन सक्नु भएन । अन्ततः २०७९ सालको स्थानीय तह निर्वाचन सकिए लगत्तै उहाँले पार्टी पार्टी अध्यक्ष छाड्नु भयो । पार्टी अध्यक्ष मात्र छाड्नु भएन साधारण सदस्य बाहेक सबै जिम्मेवारी छाड्नुभयो । अर्थात् राजनीतिबाट पलायन हुनुभयो । राजनीति गर्ने इच्छा पूरा गर्नुभयो । राजनीतिबाट नमिठो अनुभव लिएर बिदा हुनुभयो ।
रवीन्द्र मिश्रको नमिठो बिदाइको एक महिना नबित्दै अर्का सञ्चारकर्मी रवी लामिछाने तामझामका साथ नयाँ नयाँ राजनीतिक पार्टी लिएर आउनुभएको छ । कुनै बेला नेपाली नागरिकता समेत त्यागेर अमेरिका पुग्नु भएका लामिछाने आफ्नै पारिवारिक विवाद पछि नेपाल फर्कनु भएको बताइन्छ । नेपाल फर्किएपछि उहाँ सञ्चारकर्ममा लाग्नुभयो । तर उहाँको नागरिकताको विषयमा कुरा उठ्यो । त्यसपछि अमेरिकाको ग्रिन कार्ड त्याग्नुभयो र आफैँले टेलिभिजन खोल्नुभयो ।
टेलिभिजनको पर्दामा निक्कै आक्रमक खरो रुपमा प्रस्तुत हुने लामिछाने एकाएक राजनीतिमा आउनु भएको छ । लामिछानेले मंगलबार काठमाडौंमा नयाँ पार्टी घोषणा गर्नुभएको छ । उहाँले स्वतन्त्र पार्टी खोलेर राजनीतिको सबै फोहोर सफा गर्ने घोषणा गर्नु भएको छ ।
टेलिभिजनको पर्दामा आउनु र राजनीतिमा आउनु नितान्त फरक कुरा हो । टेलिभिजनको पर्दा प्रश्न गर्ने ठाउँ हो । राजनीति जिम्मेवारी जवाफ दिने ठाउँ हो । राजनीत लहड होइन, त्याग, तपस्या र वलिदान हो । यो परीक्षामा रवी पास हुनुहोला वा रवीन्द्र जस्तै फेल, त्यो समयले बताउने छ । कतै उहाँको पनि राजनीति रवीन्द्रको जस्तै रहर त हुने होइन ? धेरैको आशंका छ ।
समग्रमा नेपालको राजनीति दुई ध्रुवमा विभाजित भएको छ । अहिलेको अवस्थामा नेपालको राजनीतिको मूलधार नेकपा एमाले र नेपाली कांग्रेस नै हुन् । यी बाहेक अन्य दल रहर होला, लहड होला । त्यस बाहेक अरु हुन सक्दैन ।
यस पटकको स्थानीय तह निर्वाचनमा काठमाडौं लगायतका केही ठाउँमा स्वतन्त्र उम्मेदवार विजयी भएपछि धेरै मानिसको राजनीतिमा मोह जागेको छ । तर बहुदलीय व्यवस्थामा स्वतन्त्रको जित अपवाद मात्र हो, क्षणिका मात्र हो । बहुदलमा दलको विकल्प दल नै हो । नेपालको सन्दर्भमा समसामयिक राजनीतिमा एमालेको विकल्प कांग्रेस हो, कांग्रेसको विकल्प एमाले नै हो ।
